Санам

Санам - (арабӣ). صنم маъшуқа, зани зебову дилбар

Санам (арабӣ) صنم 1. бут, ҳайкале, ки аз санг, чӯб ё маъдан тарошида ё сохта, бо сангҳои қиматбаҳо оро дода, онро мепарастидаанд; маъбуд; ба маънии бут;

Сурат набандад, эй санам, бе зулфи ту ороми дил,
Дил фитна шуд бар зулфи ту, эй фитнаи айёми дил.
(Аттори Нишопурӣ)

2. маъшуқ, дилбар; зеборӯ; маҷозан маҳбуба; дар муҳовараи форсиён ба муносибати хубии сурат бар маъшуқ итлоқ кунанд; дилбари зеборӯй; нигор; маҷозан ёр, нозанин.

Гар як вафо кунӣ, санамо, сад вафо кунам,
В-ар ту ҷафо кунӣ ҳама, ман кай ҷафо кунам?
(Масъуди Саъд)