Салом

Салом - (арабӣ). سلام сулҳ, амну амон; дуруд, таҳният

Салом (арабӣ) سلام 1. сулҳ, оштӣ, амну амон; осудахотирӣ;

2.калимаи дуо, маъхуз аз тозӣ; ба маънии беҳӣ, ки бар дуруд бар касе гӯянд, яъне саломат ва бегазанд бошед; таҳийят, дуруд; паём, дурудгӯӣ .

Гар баландат касе диҳад дашном,
Беҳ, ки сокин диҳад ҷавоби салом.
(Саъдӣ)

3.покӣ ва раҳоӣ аз айбу офат; беайб будан; покӣ аз айбҳо;

4.гарданниҳодагӣ; гардан ниҳодан; дар арабӣ ба маънии гардан ниҳодан; таъзим ва такрим ва бо феъли додан ва кардан меояд;

5.таҳният, муборакбодӣ; офарин;

Якоякро салому марҳабо гуфт,
Чу гул дар рӯяшон аз ханда бишкуфт.
(Ҷомӣ)

6.тандурустӣ;

7.бегазанд шудан; бегазандӣ;

8.дар шаръ зикрест, ки намозгузор дар охирин ракъати намози худ гӯяд ва ҷуз бад-он тамом нашавад ва онро ду сиға аст, ассалому алайно ва ало ибодиллоҳи-с-солиҳин; ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳу; намозгузор ҳар як аз ин ду саломро бидиҳад, дигаре мустаҳаб шавад;

9.ниг.Абдуссалом.