Минӯ

Минӯ ‫مينو‬ 1. биҳишт, фирдавс; олами улвӣ; ҷаннат, фирдавси барин;

Гар эдун, ки ояд зи мину Суруш,
Набошад бад-он фарру арванду ҳуш.
(Фирдавсӣ)

Субҳ чун аз саҳни машриқ рӯ намуд,
Саҳни мино равзаи мину намуд.
(Хусрави Деҳлавӣ)

2. осмон; баъзе ба маънии фалак ҳам навиштаанд;

3. обгинаи рангин, ки ба зеварҳо ба кор баранд, ки онро мино низ гӯянд;

4. ва ба маънии зумуррад ва дар «Муаййид» навишта, ки гавҳарест нафис.