Меҳин

Меҳин ‫مھين‬ бузургтарин; бузургтар; бузургтар ба сол, фарзанди бузургтар.

Меҳин писар-ш ҳамонанди ӯст дар ҳама кор
Ба табъи дилкашу ройи разину хулқи ҳасан.
(Адибулмамолики Фароҳонӣ)

2. мутлақи бузург, бузургтарин аз лиҳози мақом ва бартарӣ; баландмартаба, соҳиби мақом ва мартабаи баланд.

Ҳосидам гӯяд: Чаро дар пешгоҳи ҳосидон,
Мо залилему ҳақиру ту аминию меҳин?
(Манучеҳрии Домғонӣ)