Фурӯзон

Фурӯзон فروزان 1. дар ҳолати рӯшноидиҳандагӣ будан, дурахшон, тобон, равшан; афрӯхта ва тобанда бошад; фурӯзанда; афрӯзанда;

Ки фарзанди он номвар шоҳ буд,
Фурӯзон чу дар тирашаб моҳ буд.
(Фирдавсӣ)

Оҳи ман чандон фурӯзон шуд, ки кӯрон нимашаб
Аз фурӯғи сӯзи оҳам ришта дар сӯзан кашанд.
(Хоқонии Шарвонӣ)

2. маҷозан хушнуд, хурсанд, шодмон ва сархуш.