Ёрӣ

Ёрӣ ياری1. дӯстӣ, ёварӣ; ионат, кумак, мадад; ёрмандӣ; ионат, дастгирӣ, поймардӣ, дастмардӣ, дастёрӣ, пуштибонӣ, мусоидат.

Эй карда сипеҳру ахтарон ёрии ту,
Фахр аст ҷаҳонро зи ҷаҳондории ту.
(Амир Муиззӣ)
Ёрӣ, зи сабр хоҳ, ки ёре нест,
Беҳтар зи сабр мар тани танҳоро.
(Носири Хусрав)

2. ёр будан; дӯстӣ, муҳаббат; ҳолату чигунагии ёр, рафоқат, меҳрварзӣ, суҳбат, мусоҳибат, ҳамнишинӣ, муқори нат.

Мо зи ёрон чашми ёрӣ доштем,
Худ ғалат буд, он чи мепиндоштем.
(Ҳофизи Шерозӣ)