Шаҳло

Шаҳло - (арабӣ). شھلا зани мешчашм, чашми сиёҳи калони зебо

Шаҳло (арабӣ) شھلا1. зани мешчашм; бонуе, ки соҳиби чашми кабуд ва сиёҳ ва зебо аст.

2. чашми сиёҳи калони зебо ва дилфиреб; мушобеҳи чашми инсон ҳамон наргис аст; чашми сиёҳфом ва дорои фиребандагӣ;

Эй ки умре шуд, ки то беморам аз мижгони ту,
Гӯ: Нигоҳе кун, ки пеши чашми шаҳло мирамат.
(Ҳофизи Шерозӣ)

Сар ба болини адаб боз неҳ, эй наргиси маст,
Ки зи хоби абад он наргиси шаҳло бархост.
(Саъдӣ)

3. навъест аз наргис, ки дар гули он ба ҷои зардӣ сиёҳӣ мебошад; навъе аз гули наргис;

4. ва дар «Сироҷ» навишта, ки шаҳло ба маънии чашми сиёҳе, ки моил ба сурхӣ бошад.