Райҳон

Райҳон (арабӣ) ريحان 1. гиёҳи хӯшбӯи бӯиданӣ ва хӯрданӣ, нозбӯ, сипарғам;

Райҳон, ки диҳад-т, чун ҳаме ту
Райҳон нашиносӣ аз муғелон.
(Носири Хусрав)

Эй сабо, гар ба ҷавонони чаман боз расӣ,
Хидмати мо бирасон сарву гулу райҳонро.
(Ҳофиз)

2. шароби соф, хушбӯи сабзранг; гоҳе маҷозан ба маънии шароб ояд;

Барги нишот нест дар ин тира хокдон,
Райҳон зи хоки гарм бувад ин сафолро.
(Соиби Табрезӣ)

3. яке аз хутути исломӣ.