Нозанин

Нозанин - (форсӣ). نازنین зебо, қашанг; маҳбуба

Нозанин نازنين аз асмои бонувон; маънои он дар фарҳангҳо:

1.нозпарвард, гиромӣ дошташуда, ба нозу неъмат парварда; нозпарварда;

Он рӯйи нозанинро як дам ба сӯйи ман кун,
То бештар набинам насрину арғавонро.
(Амир Хусрав)

2.дорандаи ноз, нозкунанда; мураккаб аст аз ноз ва лафзи нин, ки калимаи нисбат аст;

Гар бар сари чашми мо нишинӣ,
Нозат бикашам, ки нозанинӣ.
(Саъдии Шерозӣ)

3.латиф ва зариф (сифати маъшуқ); маъшуқи зариф; маъшуқаи латиф ва зариф;

Сарфарозам кун шабе аз васли худ, эй нозанин,
То мунаввар гардад аз дидорат айвонам чу шамъ.
(Ҳофизи Шерозӣ)

4.маъшуқ; маҳбуб; маҳбуба; маъшуқаи бо карашма бувад;

Нозанино! Ба чунин ҳусну латофат, ки турост,
Ноз кун, ноз, ки шоистаи ноз омадаӣ.
(Шефтаи Ҳамадонӣ)

5.нозукандом, хушандом, латиф, дилрабо; ҷамил; зебо, зариф; хушрӯй, дилбар хуб, дӯстдоштанӣ; зеборӯй, зеборухсор, некӯчеҳра, саропо некӯ;

Гарам ба ноз кушию ба лутф бинвозӣ,
Ҳар он чи мекунӣ, эй нозанин, хушоянд аст.
(Заргари Исфаҳонӣ)

6.дӯстдоштанӣ, гиромӣ; азиз, арҷманд, мавриди иззу икром афтода;

Гирифтам дасти ёри нозанинро,
Зи рӯи аҷз бӯсидам заминро.
(А. Фароҳонӣ)

7. боарзиш, нафис, гаронбаҳо.