Назир
мардонаМАЪНӢ
Назир - (арабӣ). نظیر мисл, монанд; огоҳкунанда
Назир (арабӣ) نظر аз номҳои писарон;
1. монанд; мисл; мисол; мусовӣ, ҳамдӯш; шабеҳ; ҳамонанд, осо, моно, ҳамбар, сон, намудор, басон; баробар, яксон («Нозим»); монанда, ҳамонанд, ҳамто;
Нек аз сад ҳазор найзаву тир,
Ин қаламро назир натвон ёфт.
(Хоқонии Шарвонӣ)
2. шарик, анбоз; ҷуфт, ёр, шафиқ.
Аз он шуд бар ӯ офарин ҷойгир,
Ки дар офариниш набудаш назир.
(Низомии Ганҷавӣ)
Назир (арабӣ) نظر аз номҳои писарон;
1. монанд; мисл; мисол; мусовӣ, ҳамдӯш; шабеҳ; ҳамонанд, осо, моно, ҳамбар, сон, намудор, басон; баробар, яксон («Нозим»); монанда, ҳамонанд, ҳамто;
Нек аз сад ҳазор найзаву тир,
Ин қаламро назир натвон ёфт.
(Хоқонии Шарвонӣ)
2. шарик, анбоз; ҷуфт, ёр, шафиқ.
Аз он шуд бар ӯ офарин ҷойгир,
Ки дар офариниш набудаш назир.
(Низомии Ганҷавӣ)
Калидвожаҳо
Маънои номи Назир Nazir