Муҳсин

Муҳсин (арабӣ) ‫ن‬‫محس‬ 1. некӯикунанда, некӯкор; эҳсонкунанда; бахшанда; соҳиби хайрот; он ки некӣ ва эҳсон мекунад;

Ҳадяи шоир чӣ бошад? – Шеъри нав,
Пеши муҳсин оварад, бинҳад гарав.
(Румӣ)

2. хушрӯкунанда, ба ҳусну тароват дароранда; ороянда; зиннатбахшанда.

Ба қавле шароб… муҳсини лавни башари инсонист.
«Разват-ус-сафо»

3. некӯсохта, зинатдода; орододашуда;

4. таҳсиншуда;

5. он ки ба хубӣ медонад;

Ҳамдами нодон туро нодон кунад,
Ҳамдами муҳсин туро эҳсон кунад.
(Шоҳидӣ)

6. Мулло Муҳсин Файзии Кошонӣ ӯ, аз уламои аъзами Умавия мебошад.