Малоҳат

Малоҳат - (арабӣ). ملاحت зебоӣ, хубрӯӣ; ситорагармӣ, ҷозибадорӣ

Малоҳат ملاحت 1. шӯрӣ, намакинӣ; намакин будан.

Сар наёвард бурун ҳеч кас аз мазраи ишқ,
Донасӯз аст замине, ки малоҳат дорад.
(Соиб)

2.ҳусни банамак, сабзи банамак; ситорагармӣ, ҷозиба дорӣ; намакин будан, хубрӯ будан; зебоӣ, латофат; маъхуз аз тозӣ, дилрабо будан ва хубсуратӣ ва некӯӣ ва зебоии даҳон ва чашм ва абрӯ; бонамакӣ, намакдорӣ, ҳусн, хубӣ, ширинӣ;

Нигори ман ҳама ҳусну малоҳат асту ҷамол,
Ҳама малоҳату ҳусну ҷамоли ӯ бакамол.
(Сӯзании Самарқандӣ)

3.бе ниҳояти камол аст, ки ҳеч кас ба ниҳояти ӯ нарасад.

Хуррам шуд аз малоҳати ту аҳди дилбарӣ,
Фаррух шуд аз латофати ту рӯзгори ҳусн.
(Ҳофиз)