Луъбат

Луъбат - арабӣ

ҳар чизе, ки бо он бозӣ кунанд; бозича, арӯсак

Бозичаи луъбати хаёлист,
З-ин чашми хаёлбоз гаштам. 
Сайидҳасани Ғазнавӣ

Рухи чун луъбаташ дар дилнавозӣ,
Ба луъбатбози худ мекард бозӣ. 
Низомӣ

санам, бут

Бутон дид чун луъбати Қандаҳор,
Биёрост ҳамчу хуррам баҳор. 
Абулқосим Фирдавсӣ

Дур кардӣ маро зи хидмати хеш,
Чун шаманро зи луъбати навшод. 
Фаррухӣ

маҷ. хушрӯй,
зебо; маъшуқа; дилбар

Монад он луъбат париро, гар бувад пайдо парӣ,
Монад он дилбар санамро, гар бувад гӯё санам. 
Муъиззӣ

Чу дар бозӣ шуданд он луъбатон боз,
Замона кард луъбатбозӣ оғоз. 
Низомӣ

луъбатони Тироз

لعبتان طراز

духтару занони шаҳри Тироз (дар қисми шарқии
Туркистони қадим), ки ба хушрӯй ва зебоӣ машҳур будаанд

маҷ.
аъҷуба, чизи ғалатӣ, аҷиб

Ту худ чи луъбатӣ, эй шаҳсавори ширинкор,
Ки тавсане чу фалак роми тозиёнаи туст? 
Ҳофиз

духтару занони шаҳри Тироз (дар қисми шарқии
Туркистони қадим), ки ба хушрӯй ва зебоӣ машҳур будаанд

Манбаъ: vazhaju.tj