Латиф

Латиф - (арабӣ). لطیف нозук, зариф, дилкаш, дилпазир

Латиф (арабӣ) ‫لطيف‬ 1. нарму нозук; борик, реза, хурд; сабук; бағоят нозук;

2. некӯ, нағз; бисёр некӯ;

Пур шав аз ин диданиҳои латиф,
Эй дил, эй дил, эй дили зебопараст.
(Фарзонаи Хуҷандӣ)

2. покиза;
3. некӯкор; бағоят некӯкор ва ёрикунанда; бисёр некӯкор, он ки рифқ ва мадоро кунад, он ки нармӣ кунад дар кор ва доност ба дақоиқи масолеҳ, рифқкунанда;

Инсоф медиҳам, ки латифону дилбарон
Бисёр дидаам, на бад-ин лутфу дилбарӣ.
(Саъдӣ)

4. дурбин;

5. хушмуошират;

6. боз; равшан:

Нур будӣ магар, чу нури латиф
Қасди хуршеди осмон кардӣ?
(Масъуди Саъд)

7. нигаред ба Абдуллатиф.