Ҷаббор

Ҷаббор - (арабӣ). جبار соҳиби қудрату тавоноӣ (сифати Худо)

Ҷаббор (арабӣ) جبار 1.соҳиби тавоноӣ ва қудрат; мусаллат, қоҳир, қодир; марди баландқомат ва қавӣ;

2. бисёр ҷабр ва зулмкунанда, золим;

Подшоҳи бузург ва ҷаббор бар чокаре хашм гирифтӣ, ӯ он чокарро лат задӣ ва фурӯ гирифтӣ.
(«Таърихи Байҳақӣ»)

Ситамкорону ҷабборон бипӯшиданд аз саҳмат,
Ҳама сарҳо ба чодарҳо, ҳама рухҳо ба миъҷарҳо.
(Манучеҳрии Домғонӣ)

3. подшоҳ; шоҳ, амир;
4. дур аз офат ва комгор;
5.нигаред ба Абдулҷаббор.