Ихтиёр

Ихтиёр - (арабӣ). اختیار интихоб кардан, ихтиёр кардан, майл

Ихтиёр а.‫اختيار‬ 1. ирода, хоҳиш, майл.

Надоданд дар дасти кас ихтиёр,
Ки то ман кунам хешро бахтёр.
(Саъдии Шерозӣ)

Бедил, ман аз вуҷуду адам кардам интихоб:
Беихтиёр мурдану ночор зистан.
(Абдулқодири Бедил)

2. баргузидан ва писандидан чизеро ё кореро.

Хусрави одил, ки ҳаст омӯзгораш Ҷабраил,
Карда Раббулоламинаш ихтиёру бахтёр.
(Манучеҳрии Домғонӣ)

Эй ёр, маро ғами ту ёр аст,
Ишқи ту зи олам ихтиёр аст.
(Анварӣ)