Ҳумой

Ҳумой ھمای мурғест асотирӣ дар бовари ниёгони мо, ки сояи он агар бар сари касе афтад, ӯро хушбахт ва хушрӯз мегардонад ва низ инсоне, ки бар сари ӯ сояи ҳумост, подшоҳӣ меёбад.

Гули бахташ шукуфтан кард оғоз,
Ҳумои давлаташ омад ба парвоз.
(Ҷомӣ)