Бунафша

Бунафша بنفشه гулест маъруф ва табиати он сард аст; гиёҳест кӯтоҳ бо соқаҳои борик ва баргҳои мутановиб, дорои панҷ гулбарг мебошад, гулҳояш кӯчак ва ба ранги бунафшу зарду сафед. Ин гул дар баҳор пеш аз соири гулҳо мерӯяд ва бисёр хушбӯ аст; гиёҳи баҳорӣ, ки дорои гулҳои кабуд ва муаттар аст.

Ҷӯяш пур аз санавбару кӯяш пур аз суман,
Роғаш пур аз бунафшаву боғаш пур аз баҳор.
(Манучеҳрии Домғонӣ)

Дод лабаш чун намак бӯи бунафша ба субҳ,
Бар намакаш сохтам мардуми дида кабоб.
(Хоқонии Шарвонӣ)