Бедор

Бедор بيدار 1. он ки дар ҳолати хоб нест; касе, ки дар хоб набошад;

2. ҳушёр, зирак, огоҳ, ғайри ғофил; баҳуш;

3. мураккаб аст аз бед ва лафзи дор, як долро ҳазф карда анд ё он ки мураккаб аст аз бед ва ор, ки калимаи нисбат аст ва бед ба маънии шуур аст;

4. оқил, бофаҳм.
Бирафту гаронмоягонро бибурд,
Ҳар он кас, ки буданд бедору гурд.
(Фирдавсӣ)

5. номи оҳанге аз мусиқӣ.