Ансор

Ансор (арабӣ) انصار 1. ёрон; ёрикунандагон; ёридиҳандагон; мададгорон, ёрикунандагон.

Чунонки Шери Худоро шунидаӣ, ба ҷигар 
Чӣ захмҳо, ки расид аз муҳоҷиру ансор.
(Адибулмамолики Фароҳонӣ)

Дасти ӯро гирифт мушфиқвор,
Бурд яксар ба маҷлиси ансор.
(Абдурраҳмони Ҷомӣ)

2. гурӯҳе аз мардуми Мадина, ки дар ҳиҷрати расул (с) аз Макка ба Мадина ӯро ёрӣ карданд; ва гурӯҳе аз асҳоби Расул (с), ки дар айёми ҳиҷрат дар Мадина ба мадади он сарвар расиданд; гурӯҳе аз мардуми Мадина, ки ҳазрати Расул (с)-ро ёрӣ карданд.

Паямбар гуфт: Эй асҳобу ансор,
Шуморо чӣ аҷаб ояд аз ин кор?
(Аттори Нишопурӣ)
Паноҳи миллати ҳақ то чунин бузургонанд,
Ҳанӯз ҳаст расули Худойро ансор.
(Саъдии Шерозӣ)