Сино
мардонаМАЪНӢ
Сино - (арабӣ). سینا сӯрохкунанда; падари Абуалӣ - олими машҳур
Сино سينا 1. симурғ;
2.омурзишдиҳанда, панд ва андарздиҳанда;
3.Абӯалӣ писари Сино шайхи бузурги Эрон, табиб ва ӯст муаллифи китоби «ал-Қонун», ки ба забонҳои мухталиф тарҷума шудааст;
Дарди ман дигар пир аст, чора сохтан дер аст,
Эй абераи Сино, то ту чун тавонам рафт?
(Фарзонаи Хуҷандӣ)
4.номи падари Шайх Абӯалӣ бошад ва бархе гуфта, ки номи ҷадди ӯст ва иддае чунин фармудаанд, ки лақаби ӯ бошад.
Сино سينا 1. симурғ;
2.омурзишдиҳанда, панд ва андарздиҳанда;
3.Абӯалӣ писари Сино шайхи бузурги Эрон, табиб ва ӯст муаллифи китоби «ал-Қонун», ки ба забонҳои мухталиф тарҷума шудааст;
Дарди ман дигар пир аст, чора сохтан дер аст,
Эй абераи Сино, то ту чун тавонам рафт?
(Фарзонаи Хуҷандӣ)
4.номи падари Шайх Абӯалӣ бошад ва бархе гуфта, ки номи ҷадди ӯст ва иддае чунин фармудаанд, ки лақаби ӯ бошад.
Калидвожаҳо
Маънои номи Сино Sino