Исмат

Исмат - (арабӣ). عصمت покдоманӣ, иффат, бегуноҳӣ

Исмат (арабӣ) ‫عصمت‬ 1. покдоманӣ, бегуноҳӣ; иффат, бакорат; Боздоштан худро аз гуноҳ ва ба истилоҳ итлоқи ин лафз бар покист, ки аз ибтидои вуҷуд то интиҳои умр гуноҳи кабира, махсусан зино накардааст; агар мансуб ба зан бошад; покдоманӣ; бакорат;

Юсуф шуд аз гувоҳи либосе азизтар,
Туҳмат ҳарифи домани исмат намешавад.
(Соиб)

2. номе мансуб ба мард бошад: пуштибонӣ ва ҳимоят.

Ман аз он ёри ҳарҷоӣ гурезам,
Ки исме дораду исмат надорад.
(Лоиқ Шералӣ)